درفاصله سه كیلومتری از مركز شهر خوی، مناره‌ای وجود دارد كه اسناد و مدارك مختلف این بنا را به اشخاص متعددی نسبت داده‏، ولی در روایات عامه و سفر‏نامه ونیزیان این بنا به شاه اسماعیل اول صفوی نسبت داده می‌شود، كه بعد از شكار یك روزه‏اش دستور داده كله قوچ‌های وحشی را در آن به كار بندند و از همان کله‏ها و آجر مناری ساختند.

مناره شمس تبریزی در ردیف آثار ملی ایران به ثبت رسیده و قدمت آن در حدود سده ششم هجری قمری تخمین زده شده است.

مناره شمس تبریزی برجی استوانه‌ای شکل است که حدود 12 متر ارتفاع دارد و به صورت منفرد در داخل باغ قرار گرفته است.

مناره به صورت مجوف بوده و پلکان مارپیچی از ورودی مناره که در قسمت تحتانی آن قرار دارد به انتهای مناره منتهی می‌شود.

این اثر به صورت بنای یاد بود ساخته شده و هدف از آن به احتمال زیاد نمایش قدرت پادشاه بوده که در یک روز توانسته به قدری بز کوهی شکار کند که از شاخ آنها تمام سطح خارجی مناره را تزئین کند.

متاسفانه به مرور زمان، مقاوم نبودن مصالح تزئینی، بیش‌تر شاخ‌های نمای مناره صدمه دیده و از بین رفته است.